Curt van de Sandt

Curt van de Sandt

Naam: Curt van de Sandt 
Geboren: 28 juni 1885 te Hamburg
Overleden: 3 augustus 1930 te Genève

1928, Olympische Winterspelen II te Sankt Moritz
Sport: bobslee
Onderdeel: vijfmansbob
Prestatie: totaaltijd: 3:29,0; twaalfde plaats.

Op de Olympische Winterspelen van 1928 in Sankt Moritz deden voor de eerste keer Nederlandse sporters mee. Onder leiding van Curt Alfred Richard van de Sandt was er ook een bobsleeploeg, die werd getroffen door een zwaar ongeluk. Van de Sandt is één van de pioniers van de Nederlandse bobsleesport en in zijn tijd een internationale grootheid. Desondanks is hij in onze tijd vergeten.

Op die Winterspelen van 1928 in Sankt Moritz was Van de Sandt de piloot van de vijfmansbob. Samen met Henri Dekking, Jacques Delprat, Jacques Menten en jhr Edwin Texeira de Mattos behaalde hij een elfde plaats in de eerste wedstrijd en een veertiende in de tweede. Dat leverde uiteindelijk een twaalfde stek op.

Dat de Nederlanders hieraan hebben deelgenomen, was eigenlijk een wonder. Vlak voor aanvang van de Winterspelen was deelname van de Nederlandse bobsleeploeg in gevaar gekomen door een ongeluk tijdens de trainingen. Dagblad Het Vaderland maakte hiervan melding op 9 februari 1928: ‘Zoo juist ontvangen wij uit St Moritz het bericht, dat de Nederlandse bobbemanning op de bobbaan van Sankt Moritz een ongeval gehad heeft. Het ongeluk liep nog genadig af. Van de Sandt, de stuurman, verzwikte zijn pols en Paul Delprat kreeg twee gaten in zijn linker scheenbeen.’

Bebloede hoofden
Omdat er meer ongelukken waren geweest, was het een waar bloedbad in St Moritz: ‘Het was een droevige aanblik om al die bebloede hoofden en gezichten te zien.’ Deze ellende werd nog eens vergroot door de complete afwezigheid van medische zorg: ‘Er was geen verbandkist, er waren geen watten, niets, hoegenaamd niets was er om de slachtoffers te verbinden.’

Hierdoor was de deelname aan de Winterspelen in gevaar gekomen, aldus Het Vaderland: ‘Volgens een later bericht heeft de heer Menten, de aanvoerder van de Nederlandsche bobbemanning te St Moritz, meegedeeld, dat deelneming aan de Olympische bob-rennen onmogelijk is tengevolge van de verwonding van de stuurman Van de Sandt.’

Het bleek loos alarm, want de Nederlanders deden toch mee aan de Winterspelen. Niet dat daarmee de problemen waren opgelost, omdat de Spelen waren getroffen door plotseling invallende dooi. Daardoor stonden er plassen water op de bobbaan en werd het aantal wedstrijden met de bob gehalveerd naar twee. Dat Nederland ondanks het ongeluk uiteindelijk toch twaalfde werd, was geen slecht resultaat.

Vreeselijken sneeuwstorm
Met een gezondere Van de Sandt erbij was een olympische ereplaats zeker mogelijk geweest. In de jaren na de Winterspelen toonde hij namelijk aan tot de wereldtop te horen. Op 17 en 18 januari 1929 bijvoorbeeld werden de Zwitserse Winterspelen gehouden, waarvoor Van de Sandt zich had ingeschreven. Onder verschrikkelijke omstandigheden werden die gehouden: ‘In een vreeselijken sneeuwstorm en onder grimmige koude’.

Van de Sandt stapte samen met graaf Potoli uit Polen in de bob en maakte daarop verreweg de beste tijden. De N.R.C.: ‘Vanmorgen heeft onze landgenoot gezorgd voor een Nederlandsch-Poolsche overwinning in het bobrennen voor twee-persoons-bobs. Reeds gisteren had de heer van der Sandt den besten tijd gemaakt over de twee ritten, doch vanmorgen had in de derde rit de heer Van de Sandt een betrekkelijk slechte vaart, zoodat een Zwitsersche bob na de drie ritten een voorsprong van meer dan 12 seconden had. In de vierde en laatste rit heeft echter de heer Van der Sandt de tanden op elkaar gezet en wist hij verreweg den snelsten tijd van beide dagen te maken.’

Kort daarna is Van de Sandt overleden, op 3 augustus 1930 in Genève. Hij liet geen kinderen na, wel zijn vrouw Nina Oikonomou uit Athene.

Bronnen:
• www.sportgeschiedenis.nl
• Statistische gegevens: Olympisch Oranje, Ton Bijkerk (Tirion Sport, 2008)
• Foto: Olympische ringen in 1928 in Sankt Moritz (Bundesarchiv).

Lees ook:
Met z'n vijven op een onooglijk sleetje (Volkskrant, 23 februari 2006)