NOC*NSF Sporterfgoed

Naam: Sauerbreij, Lotte Nicolien (Nicolien)
Geboren: 30 juli 1979 te Mijdrecht
 
2010, Winterspelen 21e te Vancouver, Canada
Sport: snowboarden
Onderdeel: parallel reuzenslalom
Medaille: goud
Prestatie: wint finale van Ekatarina Ilyukhina (Rus) met 0,21 sec.

2006, Winterspelen 20 te Turijn, Italië
Sport: snowboarden
Onderdeel: parallel reuzenslalom
Prestatie: twaalfde plaats; totaaltijd: 1:22,17

2002, Winterspelen 19 te Salt Lake City, Verenigde Staten
Sport: snowboarden
Onderdeel: parallel reuzenslalom
Prestatie: 24ste plaats; tijd: 44.71 sec. 

Snowboardster Nicolien Sauerbreij leverde tijdens de Olympische Winterspelen Vancouver 2010 een unieke prestatie. Op de flanken van Cypress Mountain veroverde de Nederlandse Olympisch goud op de parallel reuzenslalom. De Nederlandse versloeg op in de finale de Russin Ekaterina Iljoechina.

Volgens sportkoepel NOC*NSF is het de honderdste gouden medaille van Nederland in de geschiedenis van de Spelen. Het is bovendien de eerste keer in de historie van de Winterspelen dat Nederland een medaille veroverde in een sneeuwsport. De laatste medaille die niet bij het langebaanschaatsen viel, was in 1976. Destijds veroverde kunstrijdster Dianne de Leeuw in Innsbruck zilver.

Bekijk hier een terugblik met Nicolien Sauerbreij:




In de stromende regen kwalificeerde de 30-jarige Amsterdamse zich als tweede voor de beslissende fase om de medailles. Ze versloeg vervolgens de Duitse Isabella Laböck, in de kwartfinales de Oostenrijkse Claudie Riegler en in de halve finales de Duits Selina Jörg.

Totaal verbijsterd hief Sauerbreij na de finalerace haar armen omhoog. "Dit is de kroon op het vele werk dat door een heel team is gedaan'', zei ze later, nog steefs confuus door haar mooiste succes ooit.

Sinds 1998 behoorde ze tot het wereldbekercircuit. Ze won de wereldbeker slalom en de wereldbeker algemeen, ze boekte wereldbekerzeges en grossierde in podiumplaatsen. "Maar ik heb nooit in mijn leven aan een Olympische titel gedacht. Echt nooit.''

Haar talent was vanaf het begin, onder regie van vader Maarten, overduidelijk. Op de Winterspelen wilde het echter niet lukken. Jarenlang bleef het wax-incident in Salt Lake City (2002) haar achtervolgen. Steeds moest uitleg geven waarom ze daar de verkeerde wax gebruikte en in de kwalificatie als stroop over de olympische piste kroop (24e). Vier jaar later in Turijn liet ze zich verrassen en gaf ze in de tweede run een voorprong uit handen. "Ze heeft zoveel tegenslagen overwonnen'', stelde chef de mission Henk Gemser op Cypress Mountain met ontroering vast.

De loopbaan van de slechts 1,64 meter metende Amsterdamse zat vol met pieken en dalen. Ze rekende af met een ernstige rugblessure en liet zich eind 2008 opereren aan pittige blessure aan de linkervoet. Steeds kwam ze terug. Haar honger naar succes was nog niet gestild. In 2009 trainde ze in de zomer als een bezetene. Op alle denkbare ondergronden, steil, vlak, in de zon, in de regen, in de mist en in de sneeuw. Ze vroeg en kreeg steun van NOC*NSF om de Japanse materiaalman Tomoharu Hirose in te huren.

Op die natte vrijdag in 2010 was ze er klaar voor. Sauerbreij straalde vanaf de eerste run een bepaalde zelfverzekerdheid uit. Ze lachte, hield de focus op de races ondanks de erbarmelijke entourage en omstandigheden. "Ik ben een 'Pietje Precies'. Stabiliteit is mijn grote kracht. Twee keer heb ik afgelopen week gedroomd van een bronzen plak. Zet dat uit je hoofd, heb ik toen tegen mezelf gezegd. Nu sta ik hier als Olympisch kampioene. Ik kan het echt nog niet beseffen.''

Voor haar positieve instelling ontving Sauerbreij later de Pahud de Mortanges Trofee, die wordt uitgereikt aan de meest voorbeeldige Olympiër. Ook werd ze tijdens het Sportgala gekozen tot Sportvrouw van het jaar 2010. 

Bronnen:

• www.nocnsf.nl
• Statistische gegevens: Olympisch Oranje, Ton Bijkerk (Tirion Sport, 2008)
• Foto: ANP 
• Beelden: NOS